PO TYM MIESIĄCU:
✔ Nauczysz się wybierać najlepszą dla Twojej historii perspektywę.
✔ Opanujesz sztukę zbliżeń i oddalenia – od intymności po panoramę.
✔ Odkryjesz, jak język tworzy wiarygodność.
TECHNIKA 79:
Głos charakterystyczny
TECHNIKA 80:
Rejestr językowy
TECHNIKA 81:
Narrator-uczestnik
TECHNIKA 82:
Narrator z ograniczoną perspektywą
TECHNIKA 83:
Kamera na ramieniu
TECHNIKA 84:
Narrator niewiarygodny
TECHNIKA 85:
Polifonia głosów
TECHNIKA 86:
Narrator zbiorowy
TECHNIKA 87:
Narrator wszechwiedzący
TECHNIKA 88:
Narrator drugoosobowy
TECHNIKA 89:
Nietypowy punkt widzenia
Projekt miesiąca
Wybierz najlepszy dla siebie wariant i działaj. Powodzenia!
⭐️ Dopiero się uczę, nie mam jeszcze tekstów
Starsza kobieta siedzi na ławce w parku i karmi gołębie. Ma na kolanach torbę foliową pełną bułek. Obok niej siada nastolatek w słuchawkach. Żadne z nich nie mówi. Po chwili zaczyna padać.
Napisz tę scenę dwukrotnie, z dwóch różnych perspektyw narracyjnych:
- Narrator z ograniczoną perspektywą (technika 82) – widzimy wszystko oczami kobiety. Jej myśli, jej obserwacje, jej przeszłość. Nastolatek jest zagadką.
- Narrator wszechwiedzący (technika 87) – widzimy obie postacie z góry. Wiemy, co myśli każde z nich. Wiemy rzeczy, których oni o sobie nie wiedzą.
Po napisaniu odpowiedz: która wersja jest bardziej intymna? Która daje więcej napięcia? Która lepiej pasuje do historii, którą chcesz opowiedzieć?
⭐️⭐️ Mam już swoje teksty i chcę nad nimi popracować
Weź swoją historię i przejdź przez pytania o głos.
Krok 1: Diagnoza
- Zakryj imiona postaci i przeczytaj 2–3 fragmenty dialogu lub narracji. Czy rozpoznasz, kto mówi / przez czyje oczy patrzysz – po samym sposobie mówienia? Jeśli wszyscy brzmią tak samo, brakuje charakterystycznego głosu. (Zob. Głos charakterystyczny, technika 79).
- Czy Twój narrator wie wszystko, czy wie tyle, ile wie bohater? Czy taka perspektywa jest Twoim świadomym wyborem, czy po prostu „tak wyszło”? (Zob. Narrator z ograniczoną perspektywą, technika 82; Narrator wszechwiedzący, technika 87).
- Czy język Twojego tekstu zmienia się w zależności od sytuacji – bardziej formalny w jednych scenach, luźniejszy w innych? Czy raczej jedzie na jednym rejestrze od początku do końca? (Zob. Rejestr językowy, technika 80).
- Czy Twojemu narratorowi można w pełni ufać? Czy jest coś, co on widzi inaczej niż czytelnik? Narrator, który nie wie wszystkiego albo się myli, tworzy dodatkową warstwę. (Zob. Narrator niewiarygodny, technika 84).
- Czy można opowiedzieć tę historię z innej perspektywy? Co by się zmieniło, gdyby narrator był kimś innym? (Zob. Nietypowy punkt widzenia, technika 89; Polifonia głosów, technika 85).
Krok 2: Naprawa
Wybierz jeden fragment (pół strony) i przepisz go, zmieniając jedną rzecz: perspektywę, rejestr albo głos. Porównaj obie wersje. Która lepiej służy historii?
⭐️⭐️⭐️ Chcę wyzwania
Napisz scenę, która trzyma w napięciu przez niepewność – czytelnik nie wie, komu ufać (1-1,5 strony). Wykorzystaj techniki: narrator niewiarygodny i nietypowy punkt widzenia.
Temat: Ktoś relacjonuje wydarzenie, ale jego wersja nie zgadza się z faktami.
Struktura:
- Początek: narrator opowiada o czymś – brzmi przekonująco, podaje szczegóły, wyjaśnia swoje racje.
- Sygnały niewiarygodności: zasiej 2-3 drobne sprzeczności – szczegóły, które nie pasują do siebie, reakcje innych postaci, które nie mają sensu, nadmierne tłumaczenie się narratora.
- Nietypowy narrator: wybierz kogoś, kto normalnie nie ma głosu – może to być:
- dziecko, które nie rozumie dorosłych spraw
- osoba chora / w traumie, która zniekształca rzeczywistość
- ktoś, kto ma powód, by kłamać (ale nie wyjawia go).
- Finał: zakończ tak, żeby czytelnik miał wątpliwości (nie wyjaśniaj wprost, że narrator kłamie). Niech sam połączy kropki.